aşk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
aşk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
14 Ocak 2014
Okumakta Olduğunuz Blog Güncelleniyor
16:39
Okumakta olduğunuz blogun yazılım güncellemesinin yapılması
gerekmektedir. Onaylıyorsanız lütfen devam ediniz. Onaylamıyorsanız, niye
onaylamıyorsun ayıptır sorması? Aşk olsun yani! Boşuna mı konuşuyoruz burada
alooo...
Şöyle bir göz ucuyla baktım da bloga. Blogtaki penguyla şuan
ki pengu arasında uçurum var yahu. Bir güncelleme yapmak lazım. Nereden başlasam
acaba anlatmaya. En iyisi özet geçmek sonra yavaş yavaş anlatmak olayları en
uzunundan. O zamansa güncelleme başladı;
%1
Ben mezun oldum :)
. 2012 Haziran’ında, olması gerekenden bir sene geç, mezun olabildim sonunda.
Çakma mezuniyetimi 2011 yılında yaptım. Bir sene uzatmak bana çok koydu ama bir
yandan da kazandığım arkadaşlıklara bakınca (Çileğimle pekişen kardeşliğim
gibi) iyi de oldu dedim. Diplomamı temmuzda aldım. O kadar beklememin tek
sebebi de mezun olmamı “Yapabilirsin Pengu!” cesaretlendirmeleri ile başaran
süpermenin o vakit uygun olmasıydı. En iyisi ben bu mezuniyet olayını anlatayım
size uzun uzun bir ara, olmayacak böyle ;).
% 27
Yüksek lisans yapma hayalim vardı. Yüksek yanında da part
time işe gireyim. İş hayatına atılmış olayım diye düşündüm. Başka bir şey
dileseymişim olurmuş dediğiniz anlar vardır ya işte öyle bir andı bu düşünce
kafamdan geçtiğinde. Başvurduğum yerlerden dönüş olmadı ama Secret Cv’den IKEA
cv’ime ulaşmış ve beni aramıştı. Ve macera böyle başladı. Bunu burda anlatsam o
anılara ayıp olur o yüzden uzun hikaye kısmına bırakıyorum bunu da. Özetle
yüksek lisans hayali suya düşerken hiç planlamadığım bir part time macerası
içine düştüm IKEA’da. Bu maratonum bir sene sürdü. Ağustos 2012’den 2013’e.
% 63
Ağustosta işten kaçarcasına çıktım. Amacım on beş gün
dinlenip sonra yeni bir işe ama kendi mesleğimle alakalı bir işe girmekti.
Evdeki hesap çarşıya uymadı. On beş günün sonunda evde oturmaktan canım
sıkılmaya başlamıştı ama hala bir iş bulamamıştım. Şimdi bakıyorum da üç ay
işsiz kalmışım ama bana bir buçuk sene gibi geldi. Uzun zamandır iş arayan
arkadaşlarımı düşününce akıl sağlıklarını az derecede bozmalarına hayran
kaldım. Çünkü belli etmemeye çalışsam da ben bu sürede evde delirdim. Hele bir
de komedi gibi iş arama maceram vardı ki anlatacak çok malzeme birikti. Hemi de
gülme garantili.
% 47
Aralık ayında ise neredeyse bir gün gibi kısa sürede iş
sahibi oldum. Emin olamadım işe başlayana kadar, şaka gibiydi resmen. Özellikle
bu işin denemek istediğim analistlik üzerine olması ayrı bir güzelleştiriyordu
olayı. Şimdi ikinci ayımda olduğum bir işim var. Hoş bir yer. Bunu da
anlatacağım elbet :).
% 90
Hayatımın en önemli gelişmesini de 13 ay 2 gündür falan
yaşıyorum herhalde. Tam gün bazında 367 gün oluyor J. Hayat kelimesinin anlamı her
şey demekse yani bütün duyguları kapsıyorsa hayatım diyebilirim. Çünkü dolu
dizginliği de yaşıyorum tedirginliği de. Ve hayat denen olgunun getirdiği amaç
bunda da var. 3 temelim; yalan söylememek, üşenmemek-ertelememek-vazgeçmemek,
zayıflamak. Çok Fransız kaldın değil mi? En iyisi ben sana bir ara yolunda
kutup ayısı olan süpermenimi anlatayım :).
% 99.9999...
Ve bir sürü dip notum var yaşadıklarıma dahil. Kısacası
güncelleme böyle devam eder. Özetle kafanı karıştırıp ilgini çekebildiysem
görevim başarıyla tamamlanmıştır.
O vakit doksanların çocukları iyi bilir; “Beni özleyin
anacığım bay..”
Etiketler:
18 Ocak 2011
Çal Kemancı Çal !
Düşledikçe o'nu bir şarkı mırıldanırsın ya hani istemsiz... İçinde yer edenleri anlatan bir melodidir dudaklarının arasından süzülen, kimi zaman neşeli olsa da gereksiz yere çoğu zaman hüzünlüdür... Benim ise hicran filmindeki Emel Sayın'ın söylediği o şarkı geliyor, hani yüreğindeki tüm o hüzne rağmen gülümsediği sahnedeki söylediği o şarkı...
Bu gece onu düşünmemeliyim, bu gece onu hiç sevmemeliyim!
Çal kemancı, çal... Neşeli bir şeyler çal! Bu ocak olmayı beceremeyen ocak ayının olmadık bir pazartesi gününde beklenmedik çıkan güneşe eşlik edercesine çal! Ben kar yağsın içim buz tutsun, hissetmeyeyim dedikçe içimdeki her şeyi aleve veren bu kahrolası güneşe arka çık sen de! İçimde yaşananların şiddetinden hala organlarım yer değiştirmediyse daha da belli etmem! Sen neşeli bir şeyler çal içimdeki tüm ölülere, tüm ölü eski sevgililere...
"Hangi sevdanın üstüne yağmur yağsa, biz onu aşk belliyorduk." demişti ya yazar - şair artık her kim ise, hani biz de okuyup başkalarının aşklarını düşlemiştik. Aklımıza kendi aşkçıklarımız gelmemişti. Bir sürü ölü sevda yatıyordu işte bu yüzden içimizdeki bataklıkta -içimdeki bataklıkta- . Aaah bu dünya batamadı gitti, bu atmosfer bir türlü kusamadı bizi. Sevmekten yoksun aşk adamıyız biz, birer sera bitkisi... Oysa eskiden ne güzeldi, çok uzak da değil ilk sevişmelerimiz. Demlene demlene konuşuyor, seviyorduk. Hemen sevişmiyorduk, elma yemek için mevsimini bekliyorduk. Sonra ne oldu bilmiyorum. Belki saflığımızı kaybettik ya da baştan beri bu ilişkinin tek safı bizdik. Birileri bizden önce saflığının acısını çekmişti acı çekme sırası bizdeydi. Bir taç töreni edasıyla devrettiler bize bencilliklerini ve herkes gibi bizlerin de yaşam alanı çift kişilik bir yatağın çevresinden ibaret oldu. Artık sadece yatağa yakışanları seviyorduk yürekler demodeydi. Öpüşürken özlediğimiz aşkın tadı değildi artık zevkimize uyan o ıslaklıktı.
Aşkı unutmuştuk soran olursa yanıtlarımız hazırdı; " Aşk vahşiydi sevgilim, iki delinin savaşarak tutkuyu bulmasıydı. Ama sen aşık olamayacak kadar kırılgandın!..." Bu yüzden kavuşmaları değil ayrılıkları bölüştük. Ekmek arası acılarımızla yaşamayı öğrendik. Bir çoğumuz içimizdeki bataklıkla barıştı. Yaralar üzerine sıva çekti. Dış cepheyi süsledi komşulara karşı içerdeki çatlaklıklara inat birilerine deprem olmayı seçti. Ve ağızlarda aynı laf çal kemancı çal, neşeli bir şey çal...
Elbet unuturum zor olsa da diyor ya Emel Sayın, unuturum... Hoşgeldin bile diyebilirim eski sevgililerime ama sen hariç! Hepsini sevdim, belki bir salak gibi hepsine kör kütük aşık da oldum ama sen... Bir tek sen hariç ! İçimde bana ait bir şey bırakmadığın için değil, yalan söylediğin için de değil, peşi sıra bir başkasına koştuğun içinde değil, beni benden daha çok düşünüp benim için bunun daha iyisi olduğuna karar verdiğin için de değil, her gün seni gördükçe duydukça hissettikçe içimde kopan fırtınalara rağmen normal davranmak zorunda kaldığım için de değil... Hiç var olmamışım gibi davrandığın için olmaz! Seni affedemem, sana hoşgeldin diyemem. Görünmez iplerimi daha kesemedim belki de hala sen nereye ben oraya sürükleniyorum. hala deli bir alev kovuruyor yüreğimi ama... Bu gece seni düşünmemeliyim, bu gece seni hiç sevmemeliyim !
Bu gece onu düşünmemeliyim, bu gece onu hiç sevmemeliyim!
Çal kemancı, çal... Neşeli bir şeyler çal! Bu ocak olmayı beceremeyen ocak ayının olmadık bir pazartesi gününde beklenmedik çıkan güneşe eşlik edercesine çal! Ben kar yağsın içim buz tutsun, hissetmeyeyim dedikçe içimdeki her şeyi aleve veren bu kahrolası güneşe arka çık sen de! İçimde yaşananların şiddetinden hala organlarım yer değiştirmediyse daha da belli etmem! Sen neşeli bir şeyler çal içimdeki tüm ölülere, tüm ölü eski sevgililere...
"Hangi sevdanın üstüne yağmur yağsa, biz onu aşk belliyorduk." demişti ya yazar - şair artık her kim ise, hani biz de okuyup başkalarının aşklarını düşlemiştik. Aklımıza kendi aşkçıklarımız gelmemişti. Bir sürü ölü sevda yatıyordu işte bu yüzden içimizdeki bataklıkta -içimdeki bataklıkta- . Aaah bu dünya batamadı gitti, bu atmosfer bir türlü kusamadı bizi. Sevmekten yoksun aşk adamıyız biz, birer sera bitkisi... Oysa eskiden ne güzeldi, çok uzak da değil ilk sevişmelerimiz. Demlene demlene konuşuyor, seviyorduk. Hemen sevişmiyorduk, elma yemek için mevsimini bekliyorduk. Sonra ne oldu bilmiyorum. Belki saflığımızı kaybettik ya da baştan beri bu ilişkinin tek safı bizdik. Birileri bizden önce saflığının acısını çekmişti acı çekme sırası bizdeydi. Bir taç töreni edasıyla devrettiler bize bencilliklerini ve herkes gibi bizlerin de yaşam alanı çift kişilik bir yatağın çevresinden ibaret oldu. Artık sadece yatağa yakışanları seviyorduk yürekler demodeydi. Öpüşürken özlediğimiz aşkın tadı değildi artık zevkimize uyan o ıslaklıktı.
Aşkı unutmuştuk soran olursa yanıtlarımız hazırdı; " Aşk vahşiydi sevgilim, iki delinin savaşarak tutkuyu bulmasıydı. Ama sen aşık olamayacak kadar kırılgandın!..." Bu yüzden kavuşmaları değil ayrılıkları bölüştük. Ekmek arası acılarımızla yaşamayı öğrendik. Bir çoğumuz içimizdeki bataklıkla barıştı. Yaralar üzerine sıva çekti. Dış cepheyi süsledi komşulara karşı içerdeki çatlaklıklara inat birilerine deprem olmayı seçti. Ve ağızlarda aynı laf çal kemancı çal, neşeli bir şey çal...
Elbet unuturum zor olsa da diyor ya Emel Sayın, unuturum... Hoşgeldin bile diyebilirim eski sevgililerime ama sen hariç! Hepsini sevdim, belki bir salak gibi hepsine kör kütük aşık da oldum ama sen... Bir tek sen hariç ! İçimde bana ait bir şey bırakmadığın için değil, yalan söylediğin için de değil, peşi sıra bir başkasına koştuğun içinde değil, beni benden daha çok düşünüp benim için bunun daha iyisi olduğuna karar verdiğin için de değil, her gün seni gördükçe duydukça hissettikçe içimde kopan fırtınalara rağmen normal davranmak zorunda kaldığım için de değil... Hiç var olmamışım gibi davrandığın için olmaz! Seni affedemem, sana hoşgeldin diyemem. Görünmez iplerimi daha kesemedim belki de hala sen nereye ben oraya sürükleniyorum. hala deli bir alev kovuruyor yüreğimi ama... Bu gece seni düşünmemeliyim, bu gece seni hiç sevmemeliyim !
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
Dikkat Kuzey Kutbu
Peşindeyim
-
10 Yaş7 yıl önce
-
-
-
Bir Göçmen Kuşum Ben11 yıl önce
-
-
Taşındık!11 yıl önce
-
Taşındık!11 yıl önce
-
-
Önce Prospektüsü okuyunuz !14 yıl önce
-
Sobe!
